Distinctio XXV — Livre I — Maître Bandinus

Maître Bandinus - Livre I

Distinctio XXV

DISTINCTIO XXV

 

 

Quid significetur.

 

Praeterea videa­mus,

cum hoc nomen persona, secundum substan­tiam dicatur :

utrum pluraliter dictum, idem signi­ficet ?

 

Quod quidam sentientes,

sic probare nitun­tur,

cum quaeritur, inquiunt, quid tres, vel quid tria ?

convenienter respondetur, tres personae.

At per quid, de essentia quaeritur.

Si ergo huic quae­stioni recte respondemus,

oportet ut respondendo nomine personae essentiam significemus.

Adiciunt.

 

Augustinus etiam ait :

Ideo dici tres personas, quia commune est eis id quod est persona.

Deni­que nihil illis commune est,

nisi essentia.

 

Sed si hoc est,

quomodo dicetur, alia est persona Patris, alia Filii, quasi alia essentia ?

Sane hoc ita intelligendum aiunt,

scilicet, 

alius est Pater, alius est Fi­lius,

id tamen commune habentes, quod est persona.

 

Quod auctoritate Augustini confirmant di­centis :

Tres personas eiusdem essentiae, vel eamdem essentiam dicimus :

non ex eadem essentia, quasi aliud ibi sit, quod essentia est, aliud quod persona.

Sicque arbitrantur tres personas, inesse personam omnino convenire.

 

Sed si sic est,

qualiter constabit,

quod dicit Au­gustinus De fide ad Petrum :

Alius est Pater in persona, sive personaliter ; alius personaliter Filius, alius personaliter Spiritus sanctus ?

 

Ideo alium sensum quaeramus,

iuxta sanctorum auctorita­tem.

Sciendum igitur cum quaeritur,

qui tres vel quid tria,

non de essentia quaeri,

nec ibi quid ad essen­tiam referri.

Sane

cum Christiana fides tres confiteatur esse,

eo quod scriptum sit :

Tres sunt qui testimonium dant in caelo,

exquiritur quid illi tres sint,

hoc est,

quo nomine illos tres declaret.

 

Hac igitur quaestione,

arctata fides propter loquendi penuriam,

dixit tres personae.

Non, inquam, intelligens per hoc nomen essentiam,

sed subsistentias, 

vel hypostases, secundum Graecos.

Denique eo magis hi tres, tres personae, id est subsistentiae dici possunt,

qua commune eis est id quod persona est,

hoc est, essentia.

Nec enim ipsi tres verae subsistentiae dicerentur,

nisi unusquisque vera essentia esset.

 

 

Quis sensus alia est persona Patris, alia Filii.

 

Sciendum

quod tam facile, quam recte intelligitur,

quo sensu dicatur :

alia est persona Patris, alia Filii,

id est

alia subsistentia vel hypostasis est Patris, alia Filii :

vel alia persona est Pater, alia Fi­lius,

hoc est,

alia subsistentia vel hypostasis est Pater, alia Filius.

Sic de Spiritu sancto intellige.

 

Quod autem Augustinus dixit :

Alius in persona seu personaliter Pater ; alius personaliter Filius,

li­cet eodem sensu dici possit,

congruentius tamen ibi personae nomine,

personalem proprietatem intelligi putamus,

ut sit sensus :

alius est in persona vel personaliter Pater, 

id est proprietate sua Pater, alius est quam Filius.

 

 

Triplex significatio nominis (persona).

 

Sic itaque triplex est in Trinitate huius nominis (persona) si­gnificatio.

Est enim quando essentiam,

et est quando proprietatem,

et est quando significat hypostasim.

 

Quippe quod essentiam significet,

supra ex dictis Augustini aperte constat.

 

Quod autem proprietatem,

sicut dicit Hieronymus :

Non nomina tan­tum sed etiam nominum proprietates, 

hoc est per­sonas,

vel, ut Graeci exprimunt, hypostases,

id est subsistentias confitemur.

 

Quod vero hypostasim

si­gnificet Ioannes Damascenus ita inquit :

In Deitate unam naturam confitemur,

et tres hypo­stases, 

hoc est personas,

secundum veritatem entes.