CAPUT II

 

Quod Deum esse necesse sit.

 

 

Item licet aliqui stulti negarent Deum esse,

unde Psalmista :

 nullus tamen negare audet,

quod si aliqua res est quae Deus est,

quin ipsa res sit, quae non potest non esse.

Unde fit,

si aliquid est Deus,

ipsum non potest non esse,

ergo aliquid est Deus :

ratio huius argumentationis in hoc videtur consistere,

quod ad veritatem huius hypotheticae,

sed si aliquid est Deus, ipsum non potest non esse,

exigit quod Deus non possit non esse ;

cui oppositioni positio iam sequitur,

si aliquid est Deus ipsum non potest non esse,

sed potius potest non esse.

Sed illud necessario sequitur,

ergo impossibile Deum posse non esse,

unde necesse est quod sit.

 

Item,

manifestum est quod si aliquid est Deus,

sine ipso non potest aliquod bonum esse ;

ergo si aliquod bonum, est Deus ;

sed aliquod bonum est, ergo Deus est.

Sicut si aliquid est anima hominis,

sine ipsa non potest homo esse,

ergo si aliquis homo est, anima est ;

sed homo est, ergo anima est.

Ita multipliciter probatur.

Quo concesso probatur etiam unum solum Deum esse.

Nam si duo essent principia,

vel utrumque insufficiens esset, vel alterum superfluum ;

quia si aliquid deesset uni quod haberet alterum,

non esset summe perfectum.

Si vero nil illud quod non illud est, et utrumque omnia,

alterum superflueret.