CAPUT XXII

De spe.

Spes est exspectatio futurae beatitudinis proveniens ex gratia et meritis praecedentibus. Sed si merita praecedunt spem et merita non sint sine charitate ; ergo motus charitatis praecedit motum spei ; sed dictum est supra, quod motus fidei praecedit motum spei et motum charitatis, et quod motus spei praecedit motum charitatis.

Ideo intelligendum est merita non praecedere spem, sed id quod speratur, sicut merita nostra praecedunt non ipsam spem, sed id quod speratur, id est vitam aeternam. Circa spem autem non multa inveniuntur indice digna.

Istud tamen non est praetermittendum quod nemo est adeo perfectus, qui debeat sperare simpliciter se esse salvandum, nisi sic : Si in charitate decesserit, et nemo adeo obstinatus qui non debeat sperare se esse salvandum si in charitate decesserit. Nemo enim adeo perfectus qui non possit cadere, vel malus qui non possit surgere, dum est in via.