Distinctio XXI

 

 

Cap. 2

1. Aut pater est solus deus :

Solus deus est  pater           > sunt verae

                         creator

Solus pater est  deus           > sunt falsae

                         creator

 

Deus >    est solus deus : creator

Pater >

 

 Igitur quandocunque ponitur a parte subiecti nomen essentiale cum signo solus : tunc quodcumque praedicatum sit, vera est exclusiva ut : solus deus est pater, creat, adoratur, generat etc. Quandocunque autem a parte subiecti ponitur nomen personale et a parte praedicati nomen essentiale, semper est falsa propositio ut : solus pater est deus, creat etc. Quando autem signum ponitur a parte praedicati, tunc si solum adhaeret praedicato, nihil novi facit, quam si non esset exclusiva. Usu tamen communi etiam si ponatur a parte praedicati, determinat vel copulam vel subiectum ut : pater est solus deus. Si illa tantum valet : pater est id quod est solus deus, est vera. Si autem valet : pater est solus id est pater est seorsum vel singulariter deus, est falsa et tunc est eadem eum illa : Solus pater est deus.

 

4. ut ait Augustinus : per totum quasi.

 

Cap. 3

2. ergo (inquit Augustinus) : libro 1 [de] trinitate.