LIBER III (Quaestiones)

 

Distinctio I

q. 1 : Utrum Deum incarnari fuit congruum et possibile per unionem humanae naturae.

 

Distinctio II

q. 2 : Utrum persona divina possit assumere naturam irrationalem.

 

Distinctio III

q. 3 : Utrum Virgo beata fuit in conceptione sanctificata.

 

Distinctio IV

q. 4 : Utrum efficientia Incarnationis Christi inter ceteras personas in divinis magis debeat Spiritui Sancto appropriari.

 

Distinctio V

q. 5 : Utrum secundum Christi nativitatem assumere conveniat divinae naturae et personae et assumi humanae naturae magis quam personae.

 

Distinctio VI

q. 6 : Utrum in Christo sint duo supposita.

 

Distinctio VII

q. 7 : Utrum propositiones importantes unionem divinae incarnationis sint verae et concedendae sicut illa : Deus est homo et e converso ; similiter : Deus factus est homo et e converso.

 

Distinctio VIII

q. 8 : Utrum in Christo sint duae nativitates et duae filiationes.

 

Distinctio IX

q. 9 : Utrum latria, quae per modum adorationis convenit deitati, sit exhibenda Christi humanitati, eius imagini, sanctae cruci et suae Matri.

 

Distinctio X

q. 10 : Utrum Christus, secundum quod homo, sit Deus et Filius adoptivus.

 

Distinctio XI

q. 11 : Utrum haec propositio sit concedenda : Christus est creatura.

 

Distinctio XII

q. 12 : Utrum Christus peccare potuit et potentiam peccandi habuit.

 

Distinctio XIII

q. 13 : Utrum beata Christi anima fuerit plena gratiae.

q. 14 : Utrum beata Christi anima in Verbo, cui est unita, cognoscat omnia in divina essentia relucentia.

 

Distinctio XV

q. 15 : Utrum congruum fuit Christum assumere naturam cum defectibus et peccalitatibus.

 

Distinctio XVI

q. 16 : Utrum necessitas moriendi et patiendi fuit in Christo sic, quod potuit non mori.

 

Distinctio XVII

q. 17 : Utrum Christus habuit duas voluntates et semper impetravit pro quo oravit.

 

Distinctio XVIII

q. 18 : Utrum Christus secundum voluntatem humanam meruerit sibi et nobis.

 

Distinctio XIX

q. 19 : Utrum per Christi passionem sumus justificati et a culpa et poena et a potestate diaboli liberati.

 

Distinctio XX

q. 20 : Utrum natura humana necessario per mortem Christi erat reparanda.

 

Distinctio XXI

q. 21 : Utrum sicut in morte Christi anima fuit separata a carne, sic anima et caro separatae fuerunt a deitate.

 

Distinctio XXII

q. 22 : Utrum Christus in triduo mortis verus homo fuit et ad inferos descendit.

 

Distinctio XXV

q. 23 : Utrum omnes fidei articulos credere semper erat ad salutem necesse.

 

Distinctio XXVI

q. 24 : Utrum spes sit virtus gratuita a fide et caritate distincta.

 

Distinctio XXVII

q. 25 : Utrum dilectio, qua Deum ex virtute caritatis diligimus, modum habeat, qui modus a nobis in via perfecte impleri valeat.

 

Distinctio XXVIII

q. 26 : Utrum Deus et omnes creaturae sunt ex caritate diligendae.

 

Distinctio XXIX

q. 27 : Utrum circa ea, quae ex caritate sunt diligenda, sit mensura ratione ordinis habenda.

 

Distinctio XXX

q. 28 : Utrum omnes teneamur diligere inimicos ex affectu et cum affectu et ipsis paenitentibus remittere.

 

Distinctio XXXI

q. 29 : Utrum caritatem habitam poterit aliquis amittere et amissam rehabere.

 

Distinctio XXXII

q. 30 : Utrum Deus ab aeterno aequaliter dilexit omnem creaturam.

 

Distinctio XXXIII

q. 31 : Utrum virtutes cardinales, quae sunt hominibus operativae in via, maneant in patria

 

Distinctio XXXIV

q. 32 : Utrum dona Spiritus Sancti, quae sunt a virtutibus distincta, maneant in patria.

 

Distinctio XXXV

q. 33 : Utrum dona Spiritus Sancti plus respiciant vitam contemplativam, quam activam, tamquam diuterniorem et magis bonam.

 

Distinctio XXXVI

q. 34 : Utrum vitia et peccata sint ad invicem connexa, sicut et virtutes sunt connexae.

 

Distinctio XXXVII

q. 35 : Utrum necessarium fuit legem scriptam tradi de decem praeceptis.

 

Distinctio XXXVIII

q. 36 : Utrum omne mendacium sit peccatum et contra Dei praeceptum.

 

Distinctio XXXIX

q. 37 : Utrum iurare sit licitum et omne perjurium peccatum.

 

Distinctio XL

q. 38 : Utrum praeter legem Mosaicam, tamquam magis onerosam, ferenda erat lex evangelica.